‘Klassieke muziek zit in het ongewisse. Ze kan zich bevrijden van de sociale clichés waarin ze vast zit. Ze moet niet langer de last van het verleden torsen. Meer zelfs, ze kan steeds nieuwe interpretaties laten horen, zich vernieuwen bij iedere herhaling. De beste klassieke concerten wentelen zich niet in het verleden, maar versterken het heden. Klassieke apostelen vergissen zich door hun liefde voor het verleden te koppelen aan een afkeur voor het heden. Muziek houdt er andere ideeën op na: ze wil ontsnappen uit het verleden.’
‘Of je het nu wil of niet, klassieke muziek bevindt zich niet langer in een afzonderlijke kamer; ze zit in de mix.’ (Alex Ross, ‘Listen to This’, 2010)
De Amerikaanse auteur Alex Ross stelt in de openingstekst van ‘Listen to This’ (2010) vragen over de hedendaagse positie van klassieke muziek. Uiteenlopende auteurs voorspellen al jaren de dood van klassieke muziek. In de veertiende eeuw al vreesde men dat de nu gewaardeerde Ars Nova het einde van de beschaving inluidde. Of zoals pianist Charles Rosen het zegt: ‘De dood van klassiek is wellicht de oudst voortgezette traditie’.
Klassiek is echter springlevend. Afgaand op ‘Iedereen Klassiek’ en de ‘Top 100’ van Klara is klassiek zelfs hip. Er wordt weliswaar anders geluisterd. Klassiek is onderdeel van het grotere geheel. Echte melomanen zweren bij het genre. Maar klassiek vind je ook op de iPod: Bach leeft er samen met Miles Davis of Mozart met Adele. Naar wat men wanneer luistert hangt af van vele factoren. Klassiek wordt niet langer exclusief geprogrammeerd. Klassiek, hedendaags, jazz en muziek uit de wereld staan naast elkaar in programma’s van Concertgebouw Brugge, de Bijloke, Bozar en deSingel. Het publiek mixt gretig.
Toch vinden die iPod-eigenaars niet altijd de weg naar de concertzaal. Dat heeft vaak meer te maken met de manier van presenteren dan de muziek zelf. Gewijde stilte, gerantsoeneerd applaus en rood pluche blijven de norm. Gewijde stilte helpt uiteraard bij de concentratie en getuigt van respect voor de uitvoerder. Over het applausrantsoen - overigens een eerder recente uitvinding - kunnen we discussiëren. Het voelt vreemd aan dat na een schitterende passage de zaal stil blijft. Maar wat mensen het meest laat afhaken, is de stijve sfeer. Hoogleraar Hans Abbing bepleit de noodzaak om nieuwe presentatievormen te zoeken. Het inspireerde ons in elk geval tot de opstart van Club Klassiek.
Klassiek vormt een flink deel van ons programma. Als melomaan vindt u zeker uw gading. Daarnaast laten we u kennis maken met hedendaagse muziek. Pianist Daan Vandewalle zegt treffend in het recente MuzeMuse-magazine: ‘in de uitvoering van hedendaagse muziek ontstaat een eenheid tussen wat je artistiek doet en de tijd waarin je leeft’. Maar ook van de uitvoerders van klassieke muziek vragen we beklijvende, eigentijdse uitvoeringen!
Festival van Vlaanderen Kortrijk is niet compleet zonder Klinkende Stad: de wondere wereld van de internationale geluidskunst of de missing link tussen klank, muziek en beeldende kunst. Klinkende Stad: Publiek Geluid wordt de meest ecologische editie ooit. Eén waarin klankkunstenaars inspiratie vinden in onze leefomgeving, zowel de stad als de natuur.
In het menu F-Programma ontdekt u het volledige festivalprogramma. Deze maakt u wegwijs in onze drie hoofdstukken: Concerten, Stadsmuziek en Klinkende Stad. Maar u kan zich ook laten leiden door 'De keuze van' festivalambassadeurs Christine Depuydt, Julien Libeer, Wim Opbrouck en Patricia Vanneste. Kijk zeker ook naar hun videointerviews op onze site. En wie weet, loopt u ze ook tegen het lijf in ons festivalcafé!
De Kortrijkse lente zit vol muziek!
Joost Fonteyne.